overgenomen uit:

Partnergarages van start

 Al jaren is het bestuur de mogelijkheid aan het onderzoeken om met een aantal garages -DS-specialisten- een partnerschap aan te gaan. De kogel is nu door de kerk. De eerste vijf garages hebben nu een officiële alliantie met de Citroën ID/DS Club Nederland. U leest hier alles over in deze uitgave. En als lid kunt u hier uw voordeel mee doen.

Een karweitje dat toch wat langer duurde
We zouden weer eens langs een oude DS-vriend gaan. Bij het telefonisch maken van de afspraak kwam de DS ter sprake. Neen, de DS stond al een tijdje zieltogend in de garage. De uitlaat was kapot. De auto reed dus niet meer en kon ook niet naar een garage worden gereden, vanwege het kabaal dat bij het starten van de motor onder de wagen vandaan kwam. Ik maakte een afspraak en zei wat montagepasta en wat gereedschap mee te brengen bij het aanstaande bezoek. ìEet ook even een blik appelmoes leeg, want dat blik hebben we nodigî, beëindigde ik het gesprek.

DS met blaasontsteking
Als je een aantal jaren met een volkomen roestloze DS hebt gereden, doet het zeer als je het eerste beginnend roestblaasje ontdekt. Oh, verschrikkelijk dilemma! De ratio zegt: ìSchuren en reparerenî. Het gevoel zegt: ìIk krijg het niet voor elkaar de schuurschijf op zoín gave auto te zettenî.

Mama, later wil ik óók zo'n auto
Catalijne was als klein meisje al verliefd op de DS. De snoek had voor mij iets mystieks en majestueus. Zag ik er een voorbij zoeven, dan riep ik opgewonden tegen mín moeder ìmama later wil ik ook zoín auto!î Ik wist niet wanneer later zou zijn, maar dat deed er op dat moment niet toe. Later is een vaag begrip, als je tien bent. Het werd een DS Préfecture...

En papa wil later een oldtimer
Hoe vergaat het iemand die net een paar maanden lid is van een club, zelf nog niet eens zoín prachtige dame in zijn bezit heeft, en naarstig op zoek is naar zijn ideale heilige koe? Bovendien, hoe lijdt zijn relatie hieronder, immers, moeder de vrouw moet het allemaal ook maar leuk vinden, laat staan de drie schatjes van kinderen die airco en airbags moeten gaan ontberen, omdat papa zo graag in een oldtimer wil gaan rijden.

Kleur bekennen
In de vorige delen vertelde Elkie Jordans al over het kiezen van de mooiste kleur voor hun ID uit 1958 en het ontmantelen van de auto om haar te laten spuiten. Deze maand het slot, over het uiteindelijke resultaat! Na het harde werk genoten we van onze welverdiende rust: twee weken naar Turkije. Niet dat Hennie daar zijn gedachte van onze ID kon afhouden. Hij bleef maar twijfelen over de kleur, ëheb ik nu wel de juiste gekozen? Is ze toch niet mooier gewoon zwart, zoals ze was?í Hoezo ìobsessedî: zit je midden op zee tijdens een boottochtje, begint Hennie alwéér over de ID. En natuurlijk als de vakantie vordert komen we weer dichter bij het moment dat we naar huis zullen gaan en dus het spuitwerk klaar zal zijn! Hennie wordt een beetje zenuwachtigÖ.